Diamantduiven

DIAMANTDUIVEN

    Digitale diamantduivenboek

    Het boek Diamantduiven als hobby is op 3 september 2007 als digitaal boek verschenen.
    Het boek telt 21 pagina's en is geïllustreerd met 20 kleurenfoto's. Een gedrukte versie is niet beschikbaar.
    U hebt Adobe Acrobat reader nodig om het boek te lezen. Dit programma is gratis te downloaden.
    Klik hier om het boek Diamantduiven als hobby te lezen.

Indeling van dit hoofdstuk:

Diamantduif / Extra literatuur in pdf

Diamantduif
De diamantduif is, evenals de lachduif, inmiddels een gedomesticeerde soort. Een kleine 200 jaar wordt deze soort al door de mens gehouden.
Samen met de eerste grasparkieten kwamen toen ook de eerste diamantduiven vanuit Australië naar Europa.
Het bleek al snel dat deze duifjes makkelijk waren te houden en te fokken. Dit had logischerwijs tot gevolg dat er vanzelf kleurmutaties ontstonden.
Op dit moment zijn er naast de wildkleur zeker al tien verschillende kleuren. Er is dus voor elk wat wils.
De meest voorkomende kleuren naast de wildkleur zijn:

pastel
bruin (voorheen rood genoemd)
wildkleurwitstuit
pastelwitstuit
bruinwitstuit.

Foto: Diamantduif wildkleur © N.H. van Wijk

De diamantduif is zeer geschikt voor de beginnende liefhebber. Dit kleine duifje is niet veeleisend wat betreft huisvesting en voeding. Natuurlijk moet dit wel aan de eisen voor welzijn voldoen.
Zonder echt schuw te zijn blijven diamantduiven over het algemeen schrikachtiger dan lachduiven. Dit heeft tot gevolg dat zij makkelijk, vooral in kleinere kooien, hun veren beschadigen.

Een goed zaadmengsel voor tropische vogels is zeer geschikt als basisvoedsel voor de diamantduif. Groenvoer in de vorm van gekiemd zaad wordt graag gegeten.
Duiven pellen het zaad dat zij eten niet. Daarom moet altijd voldoende maagkiezel beschikbaar zijn.

Het zijn echte zonaanbidders en met de plaatsing van de huisvesting moet u hier rekening mee houden.
Diamantduiven houden niet van koude en kunnen daarom beter vorstvrij overwinteren in een goed geventileerd en droog hok.

Ook voor de diamantduiven geldt dat zij per paartje gehuisvest moeten worden om vechtpartijen in de broedtijd te voorkomen. Samen met andere kleine vogels in een volière is geen probleem.
In de regel zijn de doffer en de duivin wel te herkennen. De doffer heeft altijd een bredere oogring dan de duivin.
Echter, dit geldt vooral voor volwassen vogels. Jonge doffers en overjarige duivinnen kunnen makkelijk met elkaar verward worden als het om de oogring gaat.
Andere verschillen zijn bijvoorbeeld de kleur. Bij de wildkleur zijn de duivinnen donkerder/bruiner dan de doffers. Bij veel kleurmutaties is dit minder makkelijk te zien, maar gemiddeld genomen zijn duivinnen dus iets donkerder (bruiner) dan doffers omdat zij meer phaeomelanine (= roodbruin pigment) in hun bevedering hebben.
Wanneer wij het over volwassen vogels hebben, dan zijn de doffers over het algemeen iets forser en groter van bouw. En tenslotte is het baltsgedrag (koeren, buigen en staart spreiden) een goede indicatie dat het een doffer betreft. De duif waartegen gebaltst wordt is niet per definitie een duivin!

Het is duidelijk dat de diamantduif om verschillende redenen een gewaardeerde tentoonstellingsvogel is geworden.
Er is daarom ook een grote groep liefhebbers die bewust met alleen deze soort fokt. Zij houden de schitterende en soms zeldzame mutaties van deze duiven in stand.

Foto: Diamantduif pastel op de voorgrond en wildkleur op de achtergrond © N.H. van Wijk

Tot slot nog twee foto's van twee veel minder bekende kleuren bij de diamantduif.

Extra literatuur in pdf

Voeding voor siervogels en oorspronkelijke duiven, artikel in Kleindier Magazine, nummer 2, 2005
Het showen en het vervoeren van siervogels, artikel in Kleindier Magazine, nummer 9, 2006
Andere duiven voor in de voliere (9) - Diamantduif, artikel in Kleindier Magazine, nummer 1, 2009

Klik hier als u vragen of opmerkingen heeft.

Terug naar de Nederlandse DFKP-club